شام شیما

عشق تو واسه من مرده وقتی تو دلبسته میشی

باغ من پاییزی اما تو به گل وابسته میشی

توهنوز اول راهی راهی که صد سال رفتم

میری این راه و اما خیلی زود خسته میشی

اما سکوت این روزامم پرعشق دیگریه

مغلوب غروب احساس از طلوع رفته میشی

راستی اما عشق دیروز پام نسوزی

که یه روزی مث من شکسته میشی

داغت سخته حتی وقتی عشق مرده

سلطان قلبمی اما از دل من رونده میشی

شام شیما...

دله که رندونی یه خواهشه

هنوزم دنبال نیم نگاهشه

ائنی که نمک به زخم دل زده

هواییه این سردیام از اهشه

راهشه باید اونم تنها بشه

سخته اما تاوان گناهشه

باید که به سیم اخر بزنه

جدایی این راه تباهشه

شام شیما...

سلام قصه ی قدیمی تا همیشه از تو تازهتو نوشتی خداحافظ که دلم ساده نبازهبی خبر بودی ندیدی که اب از سرم گذشتهاگرم دیدی ندیدی اونچه به شبم گذشتهتو نوشتی خداحافظ وقتی که تازه شروعههمیشه اول قصه یه تبسم یه طلوغهچی می خواستم و چی شد وقتی فرصتی نبودتو شبات ماه شدن دیگه رخصتی نبود انگار که دریای غم بود تاوان دلبستگی هامگرداب موندن و رفتن امواج وابستگی هام سایه رو از شب گرفتم تا حقیقت و ببینهبه مهتاب راضی نشه و پای حرفامون بشینهاما نوشتی خداحافظ رفتی و مانع نمیشماما به پیوند رویا تا هرگز قانع نمی شم... مرداد 89 شام شیما...